مفاصل و استخوان در اسبهای ورزشی
فعالیت شدید فشار زیادی به مفاصل وارد میکند؛ چگونه از آسیب پیشگیری کنیم؟
فشار مکرر، نه ضربه واحد
بیشتر مشکلات مفصلی اسب ورزشی نتیجه یک حادثه نیست، بلکه حاصل بارگذاری مکرر در طول ماهها و سالهاست. غضروف مفصلی توان ترمیم محدودی دارد و آسیب آن معمولاً تدریجی انباشته میشود.
نوع رشته ورزشی الگوی فشار را تعیین میکند: پرش فشار زیادی بر اندام جلویی هنگام فرود وارد میکند، در حالی که رشتههای سرعتی الگوی متفاوتی دارند.
زمین و برنامه تمرین
کیفیت و یکنواختی زمین تمرین یکی از مؤثرترین عوامل قابل کنترل است. زمین بسیار سخت نیروی ضربه را بالا میبرد و زمین بیش از حد نرم فشار را به تاندونها و رباطها منتقل میکند.
گرم کردن کافی پیش از کار شدید، افزایش تدریجی حجم تمرین و گنجاندن روزهای سبک در برنامه هفتگی، از افزایش ناگهانی بار جلوگیری میکند. جهشهای ناگهانی در شدت تمرین بیشترین ریسک را ایجاد میکنند.
حمایت تغذیهای
گلوکزامین، کندرویتین، اماسام و اسید هیالورونیک از رایجترین ترکیبات مورد استفاده برای حمایت از مفاصلاند. شواهد علمی درباره میزان اثربخشی آنها یکدست نیست و پاسخ در اسبهای مختلف متفاوت گزارش شده است.
این ترکیبات نقش حمایتی دارند و درمان آسیب مفصلی موجود محسوب نمیشوند. لنگش یا تورم مفصل نیاز به تشخیص دامپزشکی دارد، نه افزایش دوز مکمل.
اسب جوان و اسب مسن
در اسب در حال رشد، تعادل کلسیم و فسفر و سرعت رشد بر سلامت اسکلتی بلندمدت اثر میگذارد. رشد بیش از حد سریع میتواند به اختلالات رشدی استخوان منجر شود.
در اسب مسن، حفظ حرکت منظم و سبک معمولاً بهتر از استراحت کامل است؛ بیتحرکی طولانی خشکی مفاصل را بیشتر میکند.