تغذیه کره اسب در ماههای نخست
پایهگذاری سلامت بلندمدت اسب از دوران کرهگی آغاز میشود.
آغوز؛ نخستین و حیاتیترین وعده
کره اسب عملاً بدون ایمنی منتقلشده از مادر متولد میشود و آن را از راه آغوز دریافت میکند. توانایی روده برای جذب پادتنهای آغوز در ساعات نخست زندگی بیشترین مقدار است و بهسرعت کاهش مییابد.
به همین دلیل شیر خوردن کره در ساعات اول تولد باید با دقت پایش شود. تأخیر یا ناکافی بودن دریافت آغوز وضعیتی است که نیاز به ارزیابی دامپزشک دارد.
از شیر تا علوفه
شیر مادیان در هفتههای نخست منبع اصلی تغذیه است، اما تولید آن با گذشت زمان کاهش مییابد در حالی که نیاز کره در حال افزایش است.
کرهها معمولاً از هفتههای نخست به تقلید از مادر، علوفه را امتحان میکنند. این آشنایی زودهنگام به سازگاری تدریجی دستگاه گوارش کمک میکند.
رشد یکنواخت، نه رشد حداکثری
تعادل پروتئین باکیفیت، کلسیم، فسفر، مس و روی بر شکلگیری اسکلت اثر میگذارد. نکته کلیدی این است که هدف، سریعترین رشد ممکن نیست.
رشد ناگهانی و جهشی — مثلاً پس از یک دوره کمغذایی و سپس تغذیه پرانرژی — با اختلالات رشدی استخوان ارتباط داده شده است. نرخ رشد یکنواخت مطلوبتر است.
دوره از شیرگیری
از شیرگیری یکی از پراسترسترین دورههای زندگی اسب است و میتواند همزمان بر گوارش و بر ایمنی فشار بیاورد.
آشنا کردن کره با خوراک جامد پیش از جدایی، و انجام تدریجی این فرایند، معمولاً شدت افت وزن و استرس را کاهش میدهد.